Scheidsrechters schromen er dit WK niet voor om in te grijpen. Na slechts twee speelrondes staat de teller al op vijf rode kaarten — meer dan het hele WK 2022 in Qatar opleverde. Met nog tientallen wedstrijden te gaan, lijkt het WK 2026 op weg naar een historisch hoog aantal uitsluitingen. Dit is het complete overzicht.
Alle rode kaarten op het WK 2026 tot nu toe
- Sphephelo Sithole (Zuid-Afrika) — tegen Mexico, openingswedstrijd (2-0)
- Themba Zwane (Zuid-Afrika) — tegen Mexico, openingswedstrijd (2-0)
- César Montes (Mexico) — tegen Zuid-Afrika, openingswedstrijd (2-0)
- Tarik Muharemovic (Bosnië en Herzegovina) — tegen Zwitserland, speelronde 2 (4-1)
- H. Al Amin (Qatar) — tegen Canada, speelronde 2
Drie van de vijf kaarten vielen in één enkele wedstrijd: de openingswedstrijd Mexico – Zuid-Afrika, waarbij scheidsrechter Wilton Pereira Sampaio liefst drie keer naar zijn zak greep voor een directe uitsluiting. Dat is op zichzelf al een unicum in deze eeuw.
De vergelijking met WK 2022: al ingehaald in speelronde 2
Op het WK 2022 in Qatar vielen er in de gehele groepsfase slechts twee rode kaarten: Wales-doelman Wayne Hennessey tegen Iran, en Kameroen-spits Vincent Aboubakar in de laatste groepswedstrijd tegen Brazilië. Het totale toernooi — inclusief de knock-outfase — kwam uit op vier rode kaarten (vijf als je een kaart na het laatste fluitsignaal meetelt). Daarmee was Qatar een van de meest rustige WK's uit de geschiedenis qua directe uitsluitingen.
Het WK 2026 heeft dat totaal van vier al geëvenaard en overtroffen na slechts twintig wedstrijden — minder dan een derde van de groepsfase. Met 104 wedstrijden in totaal op het programma (tegenover 64 in 2022) en dit tempo, lijkt een historisch record binnen bereik.
Alle WK's op een rijtje
De vijfde rode kaart: Al Amin in Canada – Qatar
De meest recente uitsluiting viel in de wedstrijd Canada tegen Qatar, waarbij H. Al Amin van Qatar van het veld werd gestuurd. Het is de vijfde rode kaart van het toernooi en het bevestigt de trend: scheidsrechters grijpen dit WK consequent in bij grove overtredingen en doorgebroken spelers afstoppen.
Het verhaal achter de drie rode kaarten in de opener
De openingswedstrijd Mexico – Zuid-Afrika leverde meteen een unicum op. Scheidsrechter Wilton Pereira Sampaio deelde drie rode kaarten uit: twee aan Zuid-Afrikaanse spelers (Sithole en Zwane) en één aan Mexico-aanvoerder César Montes. Mexico won uiteindelijk met 2-0 tegen het zwaar gehavende Zuid-Afrikaanse elftal.
De gevolgen waren direct voelbaar. Sithole en Zwane misten de volgende groepswedstrijd van Zuid-Afrika tegen Tsjechië (1-1). César Montes moest het duel van Mexico tegen Zuid-Korea vanaf de tribune bekijken — een flinke streep door de rekening van bondscoach Javier Aguirre, die zijn aanvoerder en sleutelverdediger moest missen in een cruciaal groepsduel.
Bosnië met tien man tegen Zwitserland
In speelronde 2 ging het opnieuw mis voor een verdediger. Bosnië hield lang stand tegen het dominantere Zwitserland, maar nadat invaller Johan Manzambi in minuut 74 de ban brak, ging het hard. Bosnië-verdediger Tarik Muharemovic haalde in de tachtigste minuut een doorgebroken Zwitserse speler neer en moest die actie met rood bekopen. Het elftal van Sergej Barbarez verloor uiteindelijk met 4-1 in Los Angeles.
Waarom zoveel rode kaarten dit WK?
Er zijn meerdere verklaringen voor de stijging.
Strengere VAR-regels in 2026. Op dit WK is de VAR voor het eerst bevoegd om in te grijpen bij een tweede gele kaart die tot een rode kaart leidt. Dat moet onterechte uitsluitingen voorkomen, maar het zorgt er ook voor dat correcte rode kaarten niet meer teruggedraaid worden — wat het totaal aantal kan verhogen ten opzichte van eerdere toernooien zonder die check.
Meer wedstrijden, meer landen. Met 48 deelnemende landen en 104 wedstrijden is de absolute kans op rode kaarten groter dan ooit. Veel debuterende landen — onervaren op dit niveau — spelen onder grote druk, wat tot overhaaste of wanhopige acties kan leiden.
Striktere scheidsrechters. Verschillende WK 2026-arbiters hebben statistisch hogere rode-kaartgemiddelden dan gemiddeld. Arbiters als Facundo Tello (0,25 rode kaarten/wedstrijd carrièregemiddeld) en Iván Barton (0,35) liggen ruim boven het algemene gemiddelde.
Nieuwe regel: clean slate na de kwartfinales
Een belangrijke regelwijziging op dit WK is relevant voor wie de impact van kaarten op het verdere toernooi wil inschatten: alle opgebouwde gele kaarten worden na de kwartfinales kwijtgescholden. Spelers beginnen de halve finales met een schone lei. Alleen een rode kaart in de kwartfinale zelf leidt nog tot een schorsing voor de halve finale.
Dat betekent dat rode kaarten vanaf nu een nóg grotere impact hebben dan gele kaarten — ze zijn de enige manier om een schorsing te forceren richting de eindfase van het toernooi.
Historische context: rode kaarten op het WK door de jaren heen
Sinds de introductie van de rode kaart op het WK 1970 (een idee van de Engelse scheidsrechter Ken Aston, na verwarring op het WK 1966) zijn er tot en met Qatar 2022 in totaal 174 rode kaarten uitgedeeld op WK's. Het aantal schommelt sterk per editie, afhankelijk van spelstijl, de aangestelde scheidsrechters en de fysieke intensiteit van het toernooi.
Met de uitbreiding naar 48 landen en 104 wedstrijden was de verwachting al dat het totale aantal rode kaarten op het WK 2026 hoger zou uitvallen dan in 2022 — simpelweg door het grotere aantal wedstrijden. Dat het gemiddelde per wedstrijd óók hoger ligt dan in Qatar, is wel een opvallende en vroege trend.
Conclusie: pas op voor meer rode kaarten
Vijf rode kaarten in twintig wedstrijden is een tempo van 0,25 per wedstrijd. Trekken we dat door over het volledige toernooi van 104 wedstrijden, dan komt het WK 2026 uit op meer dan 25 rode kaarten — ruim boven elk voorgaand record.
In de praktijk zal dat tempo waarschijnlijk wat afvlakken naarmate de groepsfase vordert en teams tactisch voorzichtiger worden. Maar de boodschap is duidelijk: dit WK kent strengere arbitrage dan zijn voorganger, en spelers en bondscoaches doen er goed aan daar rekening mee te houden.
.avif)
